Banking Supervision
Nederlands
Other languages4 +
Menu

Welkomsttoespraak bij de inauguratie van kunst in de ECB

Welkomsttoespraak door Mario Draghi, President van de ECB,
Opening van “Art on site”,
Frankfurt am Main, 6 oktober 2015

Beste collega's,

Dames en heren,

Het doet mij plezier u hier vanavond te kunnen verwelkomen. Het evenement van vanavond markeert zowel de geslaagde afronding van onze “Art on site”-wedstrijd, waarmee wij in februari 2014 van start gingen, als de voltooiing van ons nieuwe gebouw.

Ik wil hier in het bijzonder de winnaars van onze wedstrijd, Liam Gillick, Giuseppe Penone en Nedko Solakov, verwelkomen. Zij hebben een antwoord gevonden op de thema’s van de wedstrijd, “Stabiliteit en onafhankelijkheid” en “Verenigd in verscheidenheid”, door iets te creëren dat het leven van een gemeenschap in aanbouw, in alle betekenissen, weerspiegelt.

Gefeliciteerd!

“Als ik het moest overdoen, zou ik beginnen met cultuur.”

Dit citaat wordt vaak toegeschreven aan Jean Monnet, een van de oprichters van de Europese Unie. Er bestaat enige discussie over of hij het werkelijk gezegd heeft. Maar of dat nu zo is of niet, het is een belangrijk punt. Kunst schafte grenzen af ver voordat deze door middel van het Europese project van de landkaarten begonnen te worden weggehaald.

De geschiedenis van Europa van de vorige eeuw laat zien dat gemeenschappelijke ideeën geïnspireerd door kunstenaars uit verschillende landen (zoals de artistieke avant-gardes van “Bauhaus” of de CoBrA-beweging die in 1948 ontstond, twee jaar vóór de Schuman-verklaring) zich over geheel Europa kunnen verspreiden en een gevoel van eenheid kunnen creëren zelfs gedurende de meest uitdagende perioden.

Kunstenaars zijn hun tijd vaak vooruit. Hun kunstwerken plegen te ontsnappen aan politieke beperkingen, nationalisme te hekelen, en oorlogen te boven te komen. De “Documenta”-tentoonstelling is hiervan een belangrijk voorbeeld. Deze vond voor het eerst plaats in 1955 in Kassel in Duitsland. Dicht bij het “IJzeren Gordijn” vormde deze lange tijd een toonbeeld van democratie en van het geloof dat Europa niet voor altijd verdeeld zou blijven tussen Oost en West.

Wellicht zijn zij het zich niet altijd bewust, maar kunstenaars zijn vaak onze beste Europese ambassadeurs. Zij creëren onder de Europese naties grotere kennis over en daardoor beter begrip voor elkaar – aspecten zonder welke het Europese project en een gemeenschappelijke toekomst niet zouden functioneren.

Kunst maakt deel uit van de Europese geschiedenis, van het Europese erfgoed op zijn best. Zij herinnert ons er ook aan dat waarden niet alleen maar monetair zijn.

Dit is waarom de ECB, net als de meeste centrale banken in de wereld, kunstwerken verzamelt. Vanaf het begin heeft bij ons de nadruk gelegen op eigentijdse kunst. Momenteel bestaat onze collectie uit 320 werken van 170 kunstenaars uit 20 landen. De collectie omvat schilderijen, tekeningen, foto’s, beeldhouwwerken en objecten.

Een van de meest recente aankopen is de installatie in de markthal, “Frankfurters, 1980”, gemaakt door Thomas Bayrle, die ik hier vanavond ook van harte welkom heet.

Kunst verenigt, maar met kunst omgaan behelst ook het omarmen van verschillende perspectieven, en het aanvaarden van de mogelijkheid dat verschillende, soms zelfs onsamenhangende perspectieven naast elkaar bestaan. Op deze wijze staat kunst voor de idee van tolerantie, van inzicht dat verschillen verrijken – en weerspiegelt kunst de Europese idee van verenigd zijn in verscheidenheid op zijn best.

Het vermengen van verschillende systemen en culturen, waardoor deze naast elkaar kunnen bestaan en er synergieën tussen hen kunnen worden bevorderd zonder hun individuele oorsprong te ontkennen, is een van de lessen die kunstenaars ons kunnen leren.

Kunst impliceert vragen stellen, nadenken, delen. Ik nodig u uit dit alles te doen tijdens onze rondleiding later vanavond. Dit delen vindt plaats tussen mensen, maar ook tussen het kunstwerk en verschillende paren ogen, die niet allemaal op dezelfde wijze waarnemen. Ik ben er zeker van dat onze expert vanavond, Rein Wolfs, met u zijn interpretatie van de drie winnende kunstwerken zal delen.

De drie kunstenaars die wij vanavond eren, Liam Gillick, Giuseppe Penone en Nedko Solakov, hebben allen over grenzen heen gewerkt, zowel echte als imaginaire. En de kunstwerken die zij hebben gecreëerd voor ons nieuwe tehuis weerspiegelen het concept “verenigd in verscheidenheid”.

Alvorens ik Rein Wolfs het woord geef, wil ik eindigen met mijn dankbaarheid uit te spreken aan de leden van het selectiecomité en de jury van de wedstrijd, van wie er hier vanavond enkelen aanwezig zijn: Susanne Gaensheimer, Sirje Helme, Mária Hlavajová, Enrique Juncosa, Erkki Liikanen, Frank Stepper, Werner Studener, Rein Wolfs en de voorzitter van de jury, Benoît Cœuré. Ik wil daarnaast alle collega’s die hebben geholpen bij de organisatie van de wedstrijd en bij de installatie van de werken hier in ons gebouw, graag bedanken.

Dank u.

Contactpersonen voor de media