Martin Elsaesser

Architekt Grossmarkthalle

Martin Elsaesser

Martin Elsaesser

© Martin-Elsaesser-Stiftung

Martin Elsaesser zaprojektował Grossmarkthalle w okresie, kiedy pełnił funkcję głównego urbanisty (Stadtbaudirektor) Frankfurtu. Hala ta, uważana za jego największe dokonanie konstruktorskie, powstała w latach 1926-28. W owym czasie była ona nie tylko jednym z największych zespołów budowlanych w mieście, ale także największą bezpodporową konstrukcją żelbetową na świecie. Za kadencji burmistrza Ludwiga Landmanna Frankfurt stał się metropolią. W 1925 r. Landmann mianował Elsaessera głównym urbanistą miasta. Oprócz Grossmarkthalle Elsaesser był też odpowiedzialny za budowę innych obiektów publicznych, w tym szkoły im. Pestalozziego w dzielnicy Seckbach, szkoły podstawowej w Römerstadt, kliniki psychiatrycznej w Niederrad i krytego basenu w Fechenheim. Żaden z tych obiektów nie symbolizował jednak rozwoju Frankfurtu tak dobrze jak Grossmarkthalle.

Biografia

Studia i pierwsze lata pracy

Martin Elsaesser

Martin Elsaesser

© Martin-Elsaesser-Stiftung

Martin Elsaesser urodził się w 1884 r. w Tybindze. W latach 1901-1906 studiował architekturę na politechnice monachijskiej pod kierunkiem Friedricha von Thierscha oraz na politechnice stuttgarckiej pod kierunkiem Theodora Fischera. W 1905 r. wygrał konkurs na projekt kościoła luterańskiego w Baden-Baden i rozpoczął pracę jako architekt. W latach 1906-1908 był asystentem Theodora Fischera w Monachium, a w latach 1911-1913 – asystentem profesora Paula Bonatza na politechnice stuttgarckiej, gdzie ponadto w latach 1912-1920 jako profesor nadzwyczajny wykładał projektowanie, architekturę średniowieczną i formy budownictwa.

Szczyt kariery

Grossmarkthalle w latach trzydziestych

Grossmarkthalle w latach trzydziestych

© Institut für Stadtgeschichte

W latach 1920-1925 Elsaesser był dyrektorem naczelnym wyższej szkoły sztuki użytkowej w Kolonii. W 1925 r. burmistrz Frankfurtu Ludwig Landmann mianował go głównym urbanistą miasta.

Niemcy faszystowskie

Elsaesser piastował stanowisko głównego urbanisty do roku 1932, po czym przeprowadził się do Monachium, gdzie pracował jako architekt. W latach 1937-1945 mieszkał w Berlinie. W faszystowskich Niemczech nie otrzymywał żadnych zleceń, ale zdołał zrealizować kilka projektów w Turcji, między innymi budowę głównej siedziby Sümerbank w Ankarze.

Lata powojenne

W 1945 r. Elsaesser opuścił Berlin i wrócił do Stuttgartu w nadziei, że pokieruje odbudową miasta. Jednak nie udało mu się pozyskać żadnych zleceń, mimo że opublikował kilka ważnych tekstów o urbanistyce. W związku z tym w 1948 r. objął tymczasowo stanowisko profesora zwyczajnego w katedrze projektowania na politechnice monachijskiej. Zajmował je do przejścia na emeryturę w 1955 r.

Zmarł w Stuttgarcie w 1957 r.